Posted by: beanyim | October 13, 2009

ជីដូន ដ៏សែន គោរព បាន អនិច្ចកម្ម បន្ទាប់ ពីជីតា

pic01011វាជា​រឿង​ទុក្ខ​សោក​ដែលមិនអាច​កាត់ថ្លៃបានឡើយ ចំពោះការបាត់បង់​អ្នកជាទីស្រឡាញ់របស់ខ្លួន ។ ប៉ុន្តែធ្វើដូចម្ដេច​ធម្មជាតិ​បានតាក់តែងមក​គឺកើតហើយស្លាប់ជាធម្មតា​។ ថ្ងៃនេះ ឆ្នាំនេះ​ខ្ញុំបាន​បាត់បង់​អ្នកដ៏មានគុណ​ទាំងទ្វេរ ដោយ​លោក​អញ្ជើញ​ទៅ​គ្មាន​ថ្ងៃត្រឡប់ ឃើញ​មុខសារ​ជាថ្មីទៀត​ឡើយ​។​លោកយាយ  ស៊ាប​បានស្លាប់​ក្នុងព្រះជន្មាយុ ៩០ ឆ្នាំគត់ គឺនៅ ថ្ងៃសុក្រ ទី ៩ ខែតុលា ឆ្នាំ ២០០៩ វេលាម៉ោង​៩,០០ នាទី យប់  គឺបន្ទាប់ពីតាស្លាប់ ទៅចំនួន១៧ ថ្ងៃគត់ ។ ខ្ញុំនៅចាំបានថាៈ ចេញ​ពីរបបប៉ុលពត ស្រុក ទេសកើត សង្រាមបន្ត​នាំឲ្យប្រជាជន កើតទុរភិក្ស ម្ដាយខ្ញុំសសៃខ្ចីខ្ញុំតែគាត់ ចាំបាច់ត្រូវធ្វើការដើម្បីរកអាហារ ចំអែតក្រពះ នៅពេលនោះ ខ្ញុំស្ថិតនៅក្រោមការបីបាច់ ពីលោកយាយ អ្វីដែលខ្ញុំ ចាំមិនភ្លេចនោះ គឺបាយលាយពោតហើយបុក ជាមួយអំបិល ប្រៃតិចៗ ជាមួយការ​ទំពារបញ្ចុក រហូតខ្ញុំធំដឹងក្ដី ។ តែពេលនេះលោកយាយ គ្មានថ្ងៃត្រឡប់វិញឡើយ ។ ហ៊ឺៗៗៗៗៗៗ


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Categories

%d bloggers like this: